วรรณกรรมแปล..The Underland Chronicles

posted on 05 Sep 2011 22:19 by white-fai in other
เอาล่ะ....
เอนทรี่นี้ ขอบอกได้เลยว่า
ฝ้ายเขียนขึ้นมาจากความรู้สึก
ความรู้สึกจริงๆ เลย ที่มีต่อวรรณกรรมชุดนี้
ชื่อของวรรณกรรมชุดนี้คือ
 
 
 
 
 
"The Underland Chronicles"
 
 
 
 
วรรณกรรมแปลจาก สำนักพิมพ์อมรินทร์
ผู้เขียนคือ ซูซาน คอนลินล์
ผู้แปลคือ วนาลี เศรษฐกุล
 
วรรณกรรมชุดนี้
เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับ
เด็กชายวัย 11 ปี คนหนึ่ง
ชื่อของเขาคือ 'เกรเกอร์'
มีอยู่วันหนึ่งที่เขาไปที่ห้องซักผ้าชั้นล่างของอพาร์ตเมน
สถานที่ที่เขาและครอบครัวอาศัยอยู่...
น้องสาวคนเล็กวัย 2 ปีของเขา บูตส์
เธอไปเล่นแถวๆ อีกฟากของห้องซักผ้า
เมื่อเกรเกอร์ตามหาเธอ และพบเธอเข้า
เขาก็เห็นภาพประหลาด
ร่างเล็กๆ ของบูตส์ถูกดูดเข้าไปในช่องลม
โดยไม่ทันคิด เกรเกอร์มุดศีรษะของเขาเข้าไป
ตะแกรงเหล็กกระแทกใส่เขา
จากนั้นเขาก็ตกลงไป ตกลงไป ตกลงไปในความว่าเปล่า
แล้วชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไป
.
.
.
 
.
.
.
.
.
เอาล่ะ....
คราวนี้มาที่เรื่องราวของฝ้ายบ้าง
สาเหตุที่ทำให้ฝ้ายรู้จักวรรณกรรมชุดนี้..
และบ้ามันมากขนาดนี้..
กระทั่งอ่านเล่มที่ 5 เล่มสุดท้ายในชุดนี้ ก็ยังไม่อยากให้มันจบเอาเสียเลย..
ฝ้ายจะเขียนเรื่องราวของฝ้ายในรูปแบบคล้ายๆนิยายนะคะ
(หรืออาจเรียกได้ว่าเป็นไดอารี่แปลกๆ ของฝ้ายเอง..)
 และขอบอกว่ามันเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับฝ้ายนะคะ
 
 
วันที่ xx เดือน มิถุนายน - กรกฏาคม ปี 2554
(จำวันที่ไม่ได้ ที่จำได้คือปลายมิถุนาฯ หรือต้นกรกฏาฯ นี่แหละ...)
 
     วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่ทั้งธรรมดาและเรื่อยเปื่อย.. โรงเรียนให้ความรู้สึกน่าเบื่อได้ทุกครั้งเมื่ออาจารย์สั่งการบ้าน 'มากเกินไป' และให้เวลาในการทำ 'น้อยเกินไป' สุดท้ายฉันกับเพื่อนสนิทอีกสองคนก็ได้แต่ต้องมาหาอะไรสนุกๆ อ่านในห้องสมุด
     โอ้.. ดูเหมือนเพื่อนๆ ของฉันจะเลือกหนังสือที่พวกเขาอยากจะอ่านได้แล้วนะ ในความรู้สึกของฉันแล้ว ฉันเป็นคนช่างเลือก อะไรๆ ตองมาเป็นสไตล์ตัวเองทั้งนั้น ดูอย่างการแต่งตัวในวันหยุดสิ! ถ้าฉันอยู่บ้านฉันอาจจะใส่เสื้อยืดหรือเสื้อเชิ้ตธรรมดาๆ กางเกงขาสั้นหรือกางเกงวอร์มทั่วๆ ไป แต่ถ้าได้ออกไปเที่ยวนอกบ้าน แล้วสถานที่ที่ไปนั้นเป็นห้างหรือที่ใดก็ตามที่มีแอร์ติดไว้ ฉันจะใส่เสื้อฮู้ดกับกางเกงยืดสีดำตัโปรด สองตัวไม่ตัวใดก็ตัวหนึ่ง
     แน่นอน.. การเลือกหนังสือก็เช่นกัน อันดับแรกของการเลือกหนังสือคือ หน้าปกต้องสวย อันดับที่สองที่ฉันมักจะทำเมื่อหยิบหนังสือมา ฉันต้องพลิกหลังปกดูก่อนว่ามันหน้าอ่านไหม ถัดมาสิ่งที่ฉันจะทำคือ การเปิดอ่านเนื้อเรื่องสัก 2 - 3 หน้า แล้วฉันก็จะ พลิกไปอ่านหน้าหลังหรือก็คือตอนจบของเรื่องนั้นเอง ฉันดูแค่นั้น.. ดู 'แค่นั้น' จริงๆ อย่างน้อยนิยาย วรรณกรรม นวนิยายอะไรก็ช่าง ต้องเป็นแนว แฟนตาซี เท่านั้นนะ...
     ฉันไล้นิ้วไปตามสันหนังสือที่ถูกวางเรียงกันอย่างไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยนักด้วยความเบื่อหน่าย อยากจะหยิบหนังสือสักเล่มขึ้นมาอ่าน แต่ก็รู้สึกว่าไม่มีเล่มไหนน่าอ่านสักเท่าไรนัก ทีแรกก็กะว่าจะไปหาหนังสือการ์ตูนประวัติศาสตร์ของ E.Q. Plusมาอ่านเล่นแล้ว ถ้าไม่ติดว่า... นิ้วของฉันไล่ไปหยุดที่สันหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งเขียนไว้ว่า 'เกรเกอร์ กับคำพยากรณ์แห่งเบน'
     และด้วยอะไรไม่รู้...ฉันไม่รู้หรอก ฉันหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมา แล้วถือเอาไว้ในมือ เดินไปยังโต๊ะนั่งที่เพื่อนสนิททั้งสองคนของฉันกำลังนั่งอ่านหนังสือของพวกเธออยู่ ฉันนั่งลงตรงข้ามกับเพื่อนสนิทของฉันคนหนึ่ง แล้วเปิดหนังสือที่ฉันหยิบมาอ่านอย่างไม่ลังเล ไม่แม้แต่จะดูว่าหน้ากมันเป็นยังไงด้วยซ้ำ ไม่แม้แต่จะพลิกหลังปกอ่าน ไม่พลิกเนื้อเรื่องด้านหลังอ่าน.. ฉันเปิดอ่านหน้าแรกทันที
     ฉันอ่าไปได้สักพักจึงรู้สึกเอะใจเล็กๆ น้อยๆ เล่มที่ฉันหยิบมามันต้องมีเล่มก่อนหน้านี้แน่นอน ฉันจึงพลิกไปอ่านที่คำนำสำนักพิมพ์ซึ่งเขียนไว้ว่า "มาถึงภาคต่อของการผจญภัยในดินแดนใต้พิภพของเกรเกอร์...." ฉันอ่านถึงแค่นั้นความรู้สึกบางอย่างก็กระแทกเข้ามาในจิตใจของฉัน
     ฉันสนใจเรื่องนี้... ฉันไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรถึงสนใจและอยากอ่านมากขนาดนี้ คนที่เห็นว่าถ้าน่าปกไม่สวยจะไม่หยิบอ่านเด็ดขาดอย่างฉันน่ะหรือ จะหยิบหนังสือเล่มนี้อ่านได้..?
     อาจเพราะมันมีคำว่า 'คำพยากรณ์' ฉันชอบการทำนาย คำพยากรณ์ ดวงดาว ประวัติศาสตร์ ฉันคิดว่าอาจเป็นเพราะคำนั้น แต่ก็รู้อีกว่ามันไม่ใช้ เล่าให้ใครฟังคงว่ามันเป็นเรื่องงี่เง่า แปลกประหลาด เอาตรงๆ เลยก็ได้ ตอนที่ฉันไล่นิ้วไปหยุดที่สันหนังสือเล่มนี้... ราวกับฉันถูกมันดึงดูดให้เข้าไปหาและหยิบมันออกมา...
     ฉันไม่รู้หรอกนะว่าใครจะเชื่อฉันบ้าง แต่รู้ไหม? หลังจากที่ฉันได้อ่าน เกรเกอร์กับคำพยากรณ์แห่งเบน ไปประมาณกลางๆ เรื่อง (ซึ่งใช้เวลาอ่านหลายวันนะ เลาที่ร.ร.ค่อนข้างมีจำกัด และฉันก็ไม่ยอมยืมมันกลับไปอ่านที่บ้านสักที) วันหนึ่งแม่ของฉันก็พาไปซื้อของ ทานอาหารในห้าง ด้วยหลักปกติที่ว่า "เข้าห้างต้องแวะร้านหนังสือ" ของฉัน ทำให้ฉันอดไม่ได้ที่จะเข้าร้านหนังสือสักร้าน ไม่ B2S ก็ SE-ED หรือไม่ก็ ร้านนายอินทร์ ร้านที่ฉันขาไปในวันนั้นคือนายอินทร์ ความรู้สึกประหลาดของฉันก่อตัวขึ้นอีกครั้งในใจ หรืออาจจะในจิตใต้สำนึก? เอาเถอะ..จะในไหนก็ช่าง ฉันรู้แต่ว่ามันบอกให้ฉันเดิน 'หา' วรรณกรรมเรื่องนั้น... โอ้ แน่นอนว่าฉันเจอ มันถูกวางเรียงรายกันอยู่ 4 เล่ม... 'เกรเกอร์กับดินแดนใต้พิภพ' , 'เกรเกอร์กับคำพยากรณ์แห่งเบน' , 'เกรเกอร์กับคำสาปสัตว์เลือดอุ่น' และ 'เกรเกอร์กับเครื่องหมายแห่งความลับ' ...
     โอ้..ที่น่าเสียดายก็คือในมือของฉันหอบไปด้วยหนังสือประมาณสัก 5 - 6 เล่ม... มันเป้นอย่างนี้ทุกครั้ง เข้าร้านหนังสืออย่างไม่มีจุดหมายที่แน่นอนทีไรมีหนังสือติดมือกลับบ้านไม่ต่ำกว่า 3 เล่ม และไม่เกิน 10 เล่ม ฉันหยิบเกรเกอร์กับดินแดนใต้พิภพ... เล่มแรกในชุดThe Underland Chroniclesมาไว้ในมือ ยังไม่ทันจะได้หยิบเล่มสอง แม่ฉันก็เดินมาเห็นเข้าและ.. โอ้! สววรค์!! ฉันไม่สามารถหยิบหนังสือเล่มอื่นใดได้อีกเมื่อแม่ฉันเข้ามาปรามฉันด้วยใบหน้าซีดเล็กน้อย เดาได้เลยว่าแม่ฉันกลัวฉันจะหยิบหนังสือ 'เยอะจนเกินไป' จนท่านจ่ายไม่ไหว... ไม่รู้ว่าท่านจะรู้ไหม..สำหรับฉัน ซื้อหนังสือ 20 เล่มยัง 'น้อยเกินไป' เสียด้วยซ้ำ...
     นับเป็นเรื่องดีที่ฉันได้เล่มแรกมาอ่าน กลับถึงบ้านฉันไม่รอช้าเลย ที่จะทิ้งหนังสือเล่มอื่นๆ ในถุงและหมกมุ่นอยู่กับการอ่าน เกรเกอร์กับดินแดนใต้พิภพ เพียงเล่มเดียว รู้ตัวอีกทีเวลาก็ล่วงเลยมาเกือบทุ่ม และฉันก็อ่านมันเกินครึ่งเรื่องแล้วเสียด้วยสิ...
     เมื่อฉันอ่านเล่มแรกจบ (หรือวันต่อมานั้นแหละ..) ฉันพยายามคะยั้นคะยอแม่ให้ท่านพาฉันไปซื้อเล่มอื่นๆ ท่านไม่ยอมง่ายๆ หรอก จะให้ไปซื้อหนังสือถี่ๆ กันน่ะ ฉันก็พยายามคะยั้นคะยอท่านทุกวัน เกือบสัปดาห์หนึ่งมั้ง ใกล้ๆ วันเกิดน้องสาวนั่นแหละ แม่ถึงพาไปซื้อ พอไปถึงร้านนายอินทร์ ฉันก็ซื้อมาทั้ง 3 เล่มที่เหลือ
     ทุกๆ วันไปโรงเรียนมีเวลาว่างหรือกลับบ้านมาว่างๆ ฉันมักจะใช้เวลาว่างเหล่านั้นหมกตัวอ่านหนังสือวรรณกรรมเรื่อง ฉันใช้เวลาอ่านไม่ถึงสัปดาห์ ทั้งสามเล่มที่ซื้อมาก็จบ (มีเล่ม2 เกรเกอร์กับคำพยากรณ์แห่งเบนที่อ่านจบเร็วที่สุด เพราะอ่านจากร.ร.มาแล้วก่อนหน้านี้)
     และเมื่อวันพุธี่ผ่านมา..(31 สิงหาคม 2554) เกรเกอร์เล่ม5 เพิ่งมา... เกรเกอร์กับรหัสแห่งกรงเล็บ เล่มสุดท้ายแล้ว และฉันก็อ่านจบแล้วในวันนี้ โอ้ ความรู้สึกแรกหลังจากที่ฉันอ่านจบก็คือ... อยากให้มีภาคต่อเหลือเกิน อยากให้มีเล่มใหม่เหลือเกิน ไม่อยากให้จบแบบนี้เลยจริงๆ ถึงตอนนี้ ก็มานั่งนึกย้อนกลับไป...
     ช่วงเวลาที่ได้อ่านวรรณกรรมชุดนี้เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ใน 2 - 3 เดือนเท่านั้น แต่ในขณะที่อ่านกลับรู้สึกเหมือนเวลาหยุดนั้น หรือเดินอย่างเชื่องช้า มันช่างเนิ่นนาน ฉันเหมือนถูกดึงไปอยู่คนละโลก ฉันสามารถจินตนาการภาพของตัวละครต่างๆ ได้ มันออกมาเป็นภาพๆ ทุกๆ ช็อตที่ฉันอ่านผ่าน รูปลักษณ์ของเหล่าสัตว์ยักษ์ข้างใต้นั้น ทั้งค้างคาว หนูยักษ์ แมลงสาบยักษ์ มนุษย์ผิวสีซีดตาสีม่วง ทุกอย่างวนเวียนเป็นภาพผ่านเข้ามาในความคิดของฉัน ราวกับฉันกำลังดูหนังเรื่องหนึ่งอยู่
     จนกระทั่งเมื่อมันจบ ภาพสุดท้ายคือรอยยิ้มของเด็กหนุ่มที่ชื่อเกรเกอร์ ซึ่งอายุ 12 ปีแล้ว.. เรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตของเขามันยาวนานถึง 1 ปี คำพูดสุดท้ายของเขากล่าวถึงที่ บูตส์ น้องสาวคนเล็กของเขาพูดชื่อของเขาได้ถูกต้องแล้ว
     ไม่จำเป็นต้องหยิบมาเปิดอ่าน ฉันจำมันได้ ตั้งแต่เล่มแรกยันเล่มสุดท้ายนี้ อาจจะไม่ทั้งหมด แต่ฉันสามารถบอกได้ว่าฉันจำได้(เกือบ)ทั้งเรื่อง และฉันก็ไม่อยากจะลืมมัน เรื่องราวของเด็กชายวัย 11 ปีคนนี้ คำพยากรณ์ต่างๆ เหล่าสัตว์ยักษ์ในดินแดนใต้พิภพหรือมนุษย์ผิวสีซีดตาสีม่วงข้างล่างนั้น โอ้...ฉันคงจะอินกับมันจนรู้สึกราวกับว่ามันมีดินแดนที่ข้างใต้นั้นจริงๆ อย่างไรอย่างนั้น !
 
 
นั่นเป็นความจริงค่ะ
ความจริงที่ฝ้ายรู้สึกตอนนั้น ครั้งที่หยิบเกรเกอร์มาอ่าน
อ่าฮะ อาจจะเป็นการเล่าแปลกๆ ที่รัดรวบเกินไป
บอกตามตรง ฝ้ายบ้าเรื่องนี้มาก มากถึงขนาดว่า
ตอนที่คุณม่ไม่ยอมพาไปซื้อเล่มที่เหลือแทบจะลงแดงตาย
จริงๆ นะ ไม่ได้โกหก
แทบพูดได้เลยว่าเกรเกอร์.. วรรณกรรมเรื่องนี้(ค่อนข้าง)มีอิทธิพลกับฝ้าย
มากมายเหลือเกิน
 
รู้ไหม ในเล่ม5 รหัสแห่งกรงเล็บน่ะ..
มีรหัสลับที่เป็นการ
\ (คลิก) , | (ขูด) , / (เคาะ)
สิ่งนี้สามารถแปลงเป็นข้อความบางอย่างได้...
อย่างเช่น...
/. |  |/ \. ||\  |  /. (I. AM. FAI)
ฮะๆๆ ทุกวันนี้ฝ้ายก็เล่นกับเพื่อนอย่างนี้ แต่มันซับซ้อนขึ้นไปอีก
เพราะต้องถอดรหัสสองชั้น
ที่ทำให้ดูข้างต้นมันแค่ชั้นเดียวเอง มันมีแอนะแกรมด้วยนะ
อย่าง....
|\\. |\  |/|. ||/  |\  |\\. = J. BN. HBJ. = I. AM. FAI.
ฮา
งงใช่ไหมล่ะ... อยากรู้ก็ไปอ่านเกรเกอร์เอาเองนะคะ
จะบอกว่าพออ่านเล่ม 5 แล้ว
ฝ้ายถึงกับต้องเอาไปเล่นกับเพื่อน ชอบมากๆ เลย
วันนี้แค่มาอัพอนทรี่นี้แนะนำเท่านั้น
อยากให้ทุกคนลองอ่านน่ะค่ะ
อะ นี่ภาพน่าปกแต่ละเล่ม
 
เกรเกอร์กับดินแดนใต้พิภพ (GREGOR THE OVERLANDER)
 
เกรเกอร์กับคำพยากรณ์แห่งเบน (GREGOR AND THE PROPHECY OF BANE)
 
เกรเกอร์กับคำสาปของสัตว์เลือดอุ่น (GREGOR AND THE CURSE OF THE WARMBLOOD)
 
เกรเกอร์กับเครื่องหมายแห่งความลับ (GREGOR AND THE MARKS OF SECRET)
 
เกรเกอร์กับรหัสแห่งกรงเล็บ (GREGOR AND THE CODE OF CLAW)
 
อ่า.... ว่าแล้วก็อยากสปอย...
เอาเป็นว่า ถ้าใครสนใจอยากอ่านสปอย คลิกด้านล่างเลยค่ะ
(สปอยงงหน่อยนะคะ เพราะว่าตัดบางช่วงบางตอนไปเยอะ) 
ขอสปอยแค่นี้ล่ะค่ะ...
เยอะมากกกก
ถ้าให้สปอยเล่มอื่นด้วยคงไม่ไหว ฮา
คำพยากรณ์มีต่ออีก 2 บทนะคะ
แต่ยกมาให้ 2 บทพอ
อีก 2 บทมันสำคัญ หุหุ
ว่าแล้วก็พูดอีกหน่อย...
ฝ้ายชอบส่วนหนึ่งในเรื่องนี้มากๆ คือ
พวกสัตว์ในดินแดนใต้พิภพ...
 
นักฆ่า - มนุษย์
นักบิน - ค้างคาว
นักคลาน - แมลงสาบ
นักแทะ - หนูยักษ์ (Rat)
นักต่อย - แมงป่อง
นักขู่ - กิ้งก่า
นักชักใย - แมงมุม
นักเล็ม - หนูจี๊ด (Mouse)
นักส่องแสง - หิ่งห้อย
นักบิด - งู
นักตัด - มด
นักขุด - ตัวตุ่น
นักหล่อลื่น - หอยทาก
(ขอบคุณเม้น3 - 4ค่ะ ฮา ปกติฝ้ายไม่ลืมนักขู่!! เอานักฆ่าด้วยรึ 555//กรีดร้อง) 
 
นักคลานเรื่องนี้น่ารักมากกกก * ^ *และน่าสงสารด้วยTT ^ TT
หมั่นไส้นักส่องแสง...- ^ -
ชอบนักแทะอยู่ 4 ตัว~
นักชักใยตัวพาความฮา= v =
(เพราะคณะเดินทางค้นหา แมงมุมเป็นตัวแรกที่.............ไปอ่านเองเน้อคะ //โดนตบ)
ค้างคาวแหล่งรวมประวัติศาสตร์กรีกโบรารณ=[]=!
[ค้างคาวแต่ละตัวชื่อแบบว่า.... มา ยกให้ซักหน่อย อาเรส(แอรีส เทพแห่งสงคราม), ออโรร่า(เทพีออโรร่า), แพนโดร่า(รู้จักเนอะ), แดดาลัส(เดดาลัสนั้นแหละ..), ราชินีอาธีน่า(อาธีน่าเทพีแห่งสงคราม), เจ้าหญิงไนกี้(ไนกี้ ธิดาเทพพาลลัส เทพีแห่งชัยชนะ (นึกรูปปั้นอาธีน่าที่ข้างหนึ่งถือโล่ อีกข้างหนึ่งคือไนกี้นี่แหละ)]
ที่เหลืออย่าพูดถึงเลย //โบกมือไปมา
เอาล่ะ..
.
.
.
ปิดเอ็นทรี่แค่นี้ล่ะค่ะ
แล้วเจอกันใหม่เอ็นทรี่หน้า ลาล่ะค่ะ //โค้ง
ปล. เข้าทวิตไม่ได้!!! /พรากกกก

Comment

Comment:

Tweet

เพิ่งอ่าน The Hunger Games ของซูซานจบ ประทับใจมากๆ เลยค่ะ
แล้วเห็นท้ายเล่มกล่าวถึงเรื่องเกรเกอร์ ก็เลยมาเสิร์ชหารีวิวดู
เรื่องนี้น่าสนใจมากเลยค่ะ
อ่านเอนทรี่ของคุณฝ้ายแล้วคงไม่พลาดที่จะซื้อมาอ่านแน่นอน ^^
Hot!

#5 By Rarinrina on 2013-10-06 04:09

มาเพิ่มค่ะๆ นักฆ่า = มนุษย์
นักเปียกลื่น = หอยทาก
>M< ไปค้นมา~~question

#4 By PaZaPaNg (49.48.46.87) on 2011-10-29 19:42

อย่าลืม นักต่อย = แมงป่อง ด้วยสิคะ~!!!!cry
นักขู่ = กิ๊งก่า (ฟริล ไง!)

#3 By PaZaPaNg (223.204.113.185) on 2011-09-20 18:46

น่าสนุก ><!!!!

#2 By - `SJ'YeyEnAn (´ゝз・) on 2011-09-09 20:58

กะจะซื้อหลายรอบแล้ว แต่ไม่ซื้อ กลัวติด ฮ่าๆ

#1 By KAINO on 2011-09-05 22:32